{"id":1409,"date":"2019-03-15T16:29:04","date_gmt":"2019-03-15T16:29:04","guid":{"rendered":"https:\/\/wsm.prolerat.org\/?page_id=1409"},"modified":"2019-03-15T16:29:04","modified_gmt":"2019-03-15T16:29:04","slug":"een-kijk-op-de-vervuilingproblematiek","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.worldsocialism.org\/wsm\/een-kijk-op-de-vervuilingproblematiek\/","title":{"rendered":"Een kijk op de vervuilingproblematiek"},"content":{"rendered":"\n

Regeringen hebben \u00e9\u00e9n basisfunctie: regeren in de speciale\n nationale en internationale kapitalistische belangen welke zij\n vertegenwoordigen. Terwijl het kapitalisme blijft bestaan, zal\n de beslissende factor die zal beslissen over de aard van het\n leefmilieu waarin we zullen moeten leven dezelfde zijn als deze\n die de ganse industri\u00eble productie op gang houdt. Deze factor\n is de winst.<\/p>\n\n\n\n

Politici kunnen de wereld niet vrijwaren voor de pollutie,\n wanneer dat betekent de afschaffing van het winstmotief dat zij\n plegen te behouden. Als regeringen, met eigen\n kernenergieprojecten, zijn zij verantwoordelijk voor het\n fabriceren van de meest verraderlijke vervuilingproducten, die\n een voortdurend gevaar zijn voor het gehele mensdom.<\/p>\n\n\n\n

Zelfs de ecologen, die \u00e9\u00e9n van de vele\n milieubeschermingsvereningen ondersteunen, bekennen dat de\n atoomafval enz. niet opnieuw kan gebruikt worden, zelfs wanneer\n een “stabiele maatschappij” welke zij beogen zou bereikt\n zijn.<\/p>\n\n\n\n

Geen enkele wetgeving kan aan deze toestand iets in ernstige\n mate veranderen. Zoals er geen twijfel bestaat dat pogingen\n zullen gedaan worden om die pollutie te bestrijden, zo bestaat\n er ook geen twijfel over dat van zodra de productie van een\n vervuilende stof verboden is, er een ander vervuilingproduct\n zijn plaats zal innemen als het maximale winstbejag blijft\n bestaan.<\/p>\n\n\n\n

Ondanks al hun wetenschappelijke kennis van de ecologische\n gevaren die het mensdom bedreigen en hun diepe bekommernis,\n blijken de in de mode zijnde milieuverenigingen niet te kunnen\n inzien dat hun idee\u00ebn niet alleen falen in het te lijf gaan van\n de basisoorzaak, maar ook dat zij veroordeeld zijn zich te\n verzoenen met zijn voortbestaan. Deze oorzaak is het\n kapitalistisch systeem.<\/p>\n\n\n\n

Aldus dienen alle oproepen tot regeringen om “ons leefmilieu\n te redden” op zijn best bekeken worden als oprechte verlangens\n van mensen die, zoals zovele utopisten voor hen, gefaald hebben\n in het ontwaren van het ware probleem.<\/p>\n\n\n\n

Zolang de maatschappij gebaseerd is op het privaateigendom\n (waar de productiemiddelen privaat eigendom zijn en\n gecontroleerd worden door welk apparaat ook; waar de doctrine\n van “geen geld-geen voedsel” bestaat), zolang zal armoede en\n hongersnood bestaan. Vervuilingproducten van lucht, land, zee\n en voedsel zullen alle officieel getolereerd worden indien het\n proces dat hen veroorzaakt een groot industrieel project in\n stand houdt dat winst oplevert voor het relatief klein aantal\n menselijke wezens die over het ge\u00efnvesteerde kapitaal\n beschikken. Zelfs wanneer miljoenen moeten lijden ten gevolge\n van dit feit, zal het wereldkapitalisme er zich niet om\n bekommeren.<\/p>\n\n\n\n

Zo zal dit systeem voortbestaan tot de meerderheid van het\n volk besluit om het kapitalisme overboord te gooien en een\n nieuwe maatschappij op te bouwen, waarin elkeen op gelijke voet\n zal staan tot de wereld, waarvan we deel uitmaken.<\/p>\n\n\n\n

Wanneer deze dag komt en we van de pollutie bevrijd zijn,\n zal het belang van de weinigen uiteindelijk tot de geschiedenis\n behoren.<\/p>\n\n\n\n

Denkt U dat de industri\u00eble expansie moet worden afgeremd om\n een gezond leefmilieu te behouden?<\/p>\n\n\n\n

Niet noodzakelijk, omdat het technisch mogelijk is de\n industri\u00eble productie op te drijven zonder tezelfdertijd het\n milieu te schaden. Dit gebeurt vandaag niet omdat de drijvende\n kracht voor de industri\u00eble productie niet het menselijke\n welzijn is, maar de kapitaalaccumulatie.<\/p>\n\n\n\n

Onder het kapitalisme nemen de industri\u00eble productiemiddelen\n de vorm aan van kapitaal, d.w.z. ze hebben een\n socio-economische waarde die ruw gemeten wordt in de\n hoeveelheid van de sociaal noodzakelijke arbeid die nodig is om\n ze te vervangen. Het doel van de productie, de economische\n motor van het systeem, is de betekenis van deze waarde te\n vergroten.<\/p>\n\n\n\n

In het productieproces wordt er meerwaarde tot stand\n gebracht door de arbeiders. Deze meerwaarde wordt gerealiseerd\n door de omzetting in geld; ze wordt m.a.w. verkocht. Dit gedaan\n zijnde, wordt het geld geherinvesteerd in de aankoop van nieuwe\n productiemiddelen, vandaar de “industri\u00eble expansie”: het\n scheppen van meer en meer productiemiddelen en de productie van\n meer en meer goederen.<\/p>\n\n\n\n

Dit proces verloopt niet regelmatig; het verloopt ongepland\n en competitief en aldus onderbroken door periodes van snelle\n expansie en periodes van stagnatie en beperking. Oppervlakkig\n beschouwd schijnt deze ongeplande accumulatie van\n kapitaalwaarden en competitieve strijd voor winsten tussen\n rivaliserende, onafhankelijke ondernemingen. Mededinging dwingt\n elk van deze ondernemingen haar kosten te drukken en naar haar\n belangen op korte termijn te zien om de winsten te maken die\n het eigen kapitaal vergroten; vandaar dat ondernemingen zowel\n de neiging hebben de onmiddellijke neveneffecten als de\n gevolgen op lange termijn van hun winstbejegende activiteiten\n te negeren.<\/p>\n\n\n\n

E\u00e9n zaak is zeker: de “industri\u00eble expansie” kan niet\n beperkt worden onder het kapitalisme; geen enkele regering zal\n het zelfs proberen. Dit komt omdat de groei van de industri\u00eble\n productie een weergave is van de werkelijke drijfveer van het\n systeem, d.w.z. van de accumulatie van de kapitaalwaarden. Elke\n poging om dit proces te remmen zou ongetwijfeld tot een\n economische chaos leiden. Dit is de reden waarom alleen een\n sociale revolutie het doel van de productie (winsten en\n kapitaalaccumulatie) kan veranderen in een productie voor het\n gebruik en het voldoen van de menselijke noden. Wanneer dit\n gebeurd is, is het goed mogelijk dat het peil van de\n industri\u00eble productie tot beneden het peil van de huidige\n productie zal dalen door het wegvallen van de verspilling\n (bijv. op wapens)-hoewel het fraai is te zeggen dat in de\n eerste dagen na de revolutie de consumptie van de aardse\n rijkdommen zouden worden verhoogd met het doel de bestaande\n honger en armoede uit de wereld te helpen. Als deze taak\n volbracht is en de andere-van het kapitalisme\n overge\u00ebrfde-knoeiboelen ontward zouden zijn, zou de industri\u00eble\n productie op een stabiel peil kunnen blijven, misschien\n zachtjes verhogende met een stijging van de wereldbevolking\n (als deze stijgt natuurlijk).<\/p>\n\n\n\n

Wat denkt U over regeringsbeleid t.a.v. het leefmilieu?<\/p>\n\n\n\n

De regering knoeit alleen maar wat met het leefmilieu. Alle\n regeringen zijn veroordeeld het huidige economische systeem in\n stand te houden; heel haar politiek wordt geleid door de logica\n van het systeem. Haar plicht is de voorwaarden te scheppen die\n het onbeperkt accumuleren van de kapitaalwaarden toelaten.<\/p>\n\n\n\n

Regeringen komen zich er alleen mee moeien wanneer het erom\n gaat een groep van ondernemingen te beschermen tegen de\n neveneffecten van de winsthongerende activiteiten van een\n andere groep of om het algemeen belang van alle ondernemingen\n te beschermen. Alleen dit schuilt achter hun bekommernis voor\n het leefmilieu.<\/p>\n\n\n\n

Industri\u00eble vervuiling bestaat al sinds 200 jaar. Alleen\n wanneer het de winstvooruitzichten van ondernemingen dreigt aan\n te tasten, maken zij er zich druk over, en omdat alle\n regeringen het huidige economische systeem aanvaarden, zal elke\n tussenkomst van hun kant niet het menselijke welzijn dienen,\n maar ten hoogste de algemene belangen van alle kapitalistische\n ondernemingen.<\/p>\n\n\n\n

Anti-vervuilingswetten, hoe streng ook, zullen omzeild en\n zelfs ontkracht worden, maar deze zullen niet, en kunnen niet,\n de grootste bedreiging van het leefmilieu oplossen die door de\n wedijverende en ongeplande industri\u00eble expansie gevormd wordt.\n Ten hoogste kunnen deze wetten de gevolgen van de pollutie wat\n onschuldiger doen voorkomen.<\/p>\n\n\n\n

Kan U enkele praktische oplossingen voorstellen om de\n pollutie in de toekomst te voorkomen?<\/p>\n\n\n\n

Wij beschouwen elke oplossing die geen fundamentele\n verandering in de socio-economische structuur inhoudt als\n onbelangrijk. Wij stellen daarom geen maatregelen voor binnen\n het huidige systeem. In feite is de meest effectieve actie die\n binnen het systeem kan gevoerd worden d\u00e9ze die de mensen bewust\n maakt van het probleem, zijn natuur, zijn oorzaak en zijn\n remedie.<\/p>\n\n\n\n

Er kan niets werkelijk positiefs gedaan worden om de\n problemen van pollutie en plundering der aardse hulpbronnen op\n te lossen tot de kapitaalaccumulatie heeft opgehouden de\n drijfveer te zijn van de productie. Om de kapitaalaccumulatie\n uit te schakelen is het noodzakelijk dat ‘s werelds rijkdommen,\n zowel de natuurlijke als door de mens gemaakte, de\n gemeenschappelijke erfenis worden van gans het mensdom en dat\n ze democratisch beheerd worden om zodoende haar noden op te\n lossen. Alleen binnen dat kader kunnen de heersende problemen\n opgelost, het milieu beschermd en de natuurlijke rijkdommen\n rationeel gebruikt en bewaard worden in de toekomst. Dit om\n twee redenen.<\/p>\n\n\n\n

Ten eerste-zoals vele natuurbeschermers reeds erkend\n hebben-vanuit ecologisch gezichtspunt is er maar \u00e9\u00e9n wereld,\n zodat een effectieve actie ter bescherming van het leefmilieu\n op wereldschaal dient te gebeuren. Om kort te gaan: er bestaat\n geen nationale oplossing voor deze problemen.<\/p>\n\n\n\n

Ten tweede: alleen daar waar de wereldse rijkdommen de\n gemeenschappelijke erfenis zijn van het mensdom, kan er sprake\n zijn van een re\u00eble planning van overvloedige productie met het\n tegemoetkomen aan de menselijke noden als het enige doel.<\/p>\n\n\n\n

Met de afschaffing van kapitaalmarkt, geld en winsten,\n zouden de “kosten” niet langer een hinderpaal vormen voor het\n in werking treden van effectieve anti-pollutie en beschermende\n maatregelen. Onder zulke maatregelen-vandaag gekend, maar niet\n aangewend ter wille van het winst-zijn:<\/p>\n\n\n\n